KEMALÊ BADA
Kemalê Bada seke êno zanayene, dewa Bada ra bi. Kemal na dewe de ameyo dunya. Juyê derg û zinar bi. Lewê xo yo cêrên zaf derg û roverde bi. Seke maya xo ra beno, aqil ra tayê kêmê. Na aqilkêmîya ey û feqîrîya ey tayê kesan rê bîye raya kayî, bîye mûcûlîya leqî û yarenîye. Şar, rîyê perîşanîya ey ra pê ey leqî kerdêne. O, henî dewe bi dewe cêrayêne, çî-mî dayêne arê. Cêrayîş ci rê bîbî zey ju karî. Domanan ke o dîyêne, xof û ters guretêne. Kesî rê zerarê xo çinê bi, la ancîya kî domanî ci ra tersêne. Pantolê xo cayê kemere de ebe ju lakî girê dayêne. Her tim lakê qalind doxina ey ser de bi. Kam se vano wa vaco: Kemal peyayêde zerrepak bi. Ey de zur û hîle çinê bi.
Rojan ra rojê linga Kemalî gina ra Xarpêt. Beno musafirê şanî, la duman Kemalî mecero, şoro kotî? Şono verê çêverê ju otelî, la xebatkarê otele qayîtê şikl û şemalê Kemalî kenê, nêcênê zere. O ne cayê nas keno ne kesî. Bêçare, tekûteyna şaneno bi raye, şono. Xêlê cêreno kuçeyan ra, qefelîno. Wazeno şoro tuwalet, la se bikero ca nêzano. Cayêde taldede vîndeno, doxina xo keno ra ke îhtîyacîya xo bîvîno, mordemêk te de vecino. Bi tirkî Kemalî ra “Ti îta se kena?” pers keno. La Kemal qet ju çekuya tirkî nêzaneno. Mordem çarneno rê kurmancî (kirdaskî). Kemal tayê fam keno. Senê halî kuno mordemî dime û şono verê ju camîye de vindeno. Mordem ci ra vano; “Bê zere!” Kemalo feqîro bêçare se bikero? Destanê xo keno ra û xo xo de qesî keno, vano; “Ya Heq to ra aseno, ez bêçare ya. Qet mi rê raya akerdîye nêmende. No çêverê camîye to kerdo ra. To ez kerda camîye. Bêçarîye mebo, ti zana linga mi şêmiga camîye ra nêşona ori.” Mordem raya tuwaletî musneno Kemalî. Kemal şono tuwalet, êno. Mordemêk ci rê taseka werdî kî ano û Kemal bi natore pîzeyê xo keno mird.
Kemal çiqas ke aqil ra tayê kêmasîya xo bibo kî, wayîrê îqrarê xo bi. Pîr û rayber zanitêne. Mîsayîbîye û kewratîye zanitêne. Way û biratîye zanitêne.
Vanê ke, Kemal rojeyê Xizirî de kuno bi raye, şono. Wazeno şoro çêyê pîranê xo. Çeleyê zimistanî yo. Ray û dibrî qapanê. No riwal ra der û cîranî cira: “Bira Kemal bê, meşo!” vanê. Kemal, “Şima se henî vanê, no rojeyê Xizirî yo. No Xizir o, kesî tenge de nêverdano. Kam ke rojeyê Xizirî de venga Xizirî bido, bêguman o uja hazir û nazir o. Ez şona, venga Xizirî dana ke mi tengasîye de meverdo,” vano inan ra. Kenê-nêkenê tey çare nêvînenê û Kemal şaneno bi raye, şono. Xaftila beno puk. Mordemê Kemalî, der û cîranî, dewijî pêro pîya şanenê bi raye, kuwenê Kemalî dime. Vayêde henî şert, tozikêde henî xedare wurzena ra ke çim çimî nêvîneno. Nê bêçareyî nêşikînê ke gamê raverî bierze, cêrenê ra. Roja bîne, şevaqê şodirî de cîranî reyna kunê ra raye, şonê. Şonê ke çi şorê, Dereyê Xidirî de verê ju dare de xeneqîyo Kemal.
Eke cenetê hetê bîni de cayê Kemalî çinê bo, cenetê zerrê ma de cayê ey her tim esto…