MIÇO YÊ ZAÇÊXÊ
Esasî nameyê Miço yî raştîken Mistefa yo. Eke Maya xora biyo domanê de normal biyo. 7 serrî ra tepîya menenjît vîyarneno ra, tayê beno kêmaqil. Zê domananê bînan ney, hedî hedî bejne dano.
Miço yî kenê mal û dawarî ver. Malê çêyî ver. 40 pesa çêyî estbîya. Miço şande ke amêy çêy, teba 100 pese. Ma û pîyê Miço yî, wa û birayî persenê: “çira handayê mal biyo zêde”, “cîrana malê xo ard kêrd wertê malê ma” vatene Miço yî. Qet îtiraz nêkerdêne. Çiqas mal bîyardênê, Miço yî têyi berdêne. Hile û dubara nêzanîtêne.
Vanê ke Miço yî nêweşîya menenjîtî ra tepîya xêlê çî‑mîyî xo vîr ra kerdê. Hardlerzê Gimgimî qet vîr ra êyî ra nêşîyo. 1966 hardlerzê Gimgimî de serê çêyî batanîyê amêya vila kerdene. Veyva Miço yî pîlê bataniya vistewrê xo kî cêna, bêna çêyê xo.
Çend serrî verdê ra Miço hona êno, şono qesî keno, vano: “Veyve, batanîya ma guretî bî.” Kirmanckî/Zazakî ra teber zon/zîwan nêzano. Mordemê hale xo der o, zerrî pak o. O jû mordemêde bûdela yo.
Însanî bi ne halê Miço yî ser, teyî leqî/yarenîye kenê. Ma vacîmê demê merge û hega çînîtena, birayane Miço yî, Miço kî têy berdene merge. Kes ke ujara bivêrdêne ra, kewtêne re Miço yî: “Miço hela resmê ma biance” vatêne.
Miço yî juyê bi didinê nêkerdêne û hacetê xo vetene û musnêne înan: “temam mi ant” vatêne. Defêy binê Zaçêxe de merga çêyê Miço yî esta, birayê Miço yî vano: “bê, mi de ardim/hetkarîye ke”.
Miço şono, dewa cirane ra mordeme teba cêniya xo şonê Gimgim. Mordem kuno/kuweno re Miço yî ser, vano: “resmê ma biance”. Birayê Miço yî vano: “bira ti bi heqî kena, mêvace. Wayê esta”.
Tabi şîyo goşê Miço yî ra, hacetê xo veceno resm anceno. Cenike ruyê xo çarnena, vano: “nalet şore ro to”. Miço vano: “hi, merdê to de haceto nîyayên çîn o, ayê ra ti hînî vana”.
Kes qeseyanê Miço yî ra zerrê xo nêguretêne. Rojan ra rojê jû dengbêje de Gimgimij raştê Miço yî beno. Ancîya kuno re Miço yî ser. Miço tayê ke hers beno, mordem vano: “Miço hers mebe, hacetê xo bi de ez xanima xo rê berî”.
Huyayîş pişkîna bi Miço yî, hacetê xo veceno resmê mordemî anceno. Miço Zaçexê ra têberî nêşîyo cayê. Hetan ke ju dewijê înan şono dawarê Gimgimî ver. Birayane Miço yî ra vano: “wa Miço kî mi de bero”. Izne danê ci.
Ayê ra tepîya linga Miço yî kuna bi Gimgimî ser, êndî her roj şono Gimgim. Gimgim de çayxanê xalanê Miço yî esto. Şono çayxane. Xalê Miço yî awdelijê, kune re Miço yî ser, vanê: “ma rê kilaman vajê”.
Miço vano: “Payîzo, payîzo / mal xo erzêno verojê awdela, awdela nêverdanê mal biçero / her de maya awdelano.”
Êyê ke çayxane derê, pero piya huyenê. Miço êndî her roj Gimgim der o. Însanî cixarê dane çi têyî yarenîyê kênê. Jû kî Miço xerê merdan ra zaf hes keno.
Rojê pîyê jû nasê çêyê Miço yî mireno, mordem Gimgim de raştê Miço yî beno, cêno beno restorante de nan/werdê dano ci. Nika însanî ci ra persenê, vanê: “Miço, ti handayê xêyrê merda wena, ma ti çi taw mirena, ma kî xêyrê to biwerîme?”
Miço huyeno, vano: “Ez ke bimîrî, dewe bewayîr maneno.”
