Zor günler geçer.
İnsanın canını en çok, hiç hak etmediği halde kırılması acıtır.
Bazen bir söz, bazen bir suskunluk, bazen de en güvendiğinin sırtını dönmesi bırakır izini. İçinde bin cümle birikir de, anlatacak bir yürek bulamazsın.
İşte böyle zamanlarda insan, kırgınlığıyla baş başa kalır. Ne kavga etmek ister, ne de kin tutmak. Sadece yaşadıklarının bir gün anlaşılmasını bekler.
Çünkü bilir ki; zor günler aşılır. Kalp yavaş yavaş iyileşir. Ve zaman, acele etmeden, herkesi kendi gerçeğiyle yüzleştirir.
Bugün haksızlığa uğrayanın gözyaşı varsa, yarın vicdanıyla baş başa kalacak olan da vardır. O yüzden bazı yaraları zamana bırakmak gerekir.
Kırgın olabilirsin. Yorulmuş olabilirsin. Hatta sessizce uzaklaşmış olabilirsin. Ama unutma; hiçbir gece sabaha yenilmeden kalmaz.
Ve hayat, er ya da geç, eksilenin yerine yenisini, kırılanın yerine umudu, kaybedilenin yerine huzuru koymayı bilir.
Sabret.
Bazen en güzel cevap, susarak iyileşmek ve yoluna devam etmektir. Çünkü zaman, kimseye borçlu kalmaz.
Yazan: Eğitimci Hasan Dede.