bazı çizgiler toprağa sığar, hayata sığmaz…
Nuray Aslan (1964, Varto/Muş), Berlin’de yaşayan mimar, eğitimci ve yazardır. Öykü, modern şiir ve deneme türlerinde yazmaktadır.
Yazılarında hafıza, göç, aile, kadın kimliği, coğrafya ve fotoğrafın dili öne çıkar. Kişisel olanı kolektif hafızaya taşıyan bir anlatımla, insanın iç coğrafyasını ve zamana bıraktığı izleri görünür kılmaya çalışır.
Metinlerinde mimarlık düşüncesinin izleri hissedilir. Mekân, boşluk, eşik ve katman gibi kavramlar, yazısının sessiz omurgasını oluşturur. Bu nedenle yazdıkları yalnızca bir anlatı değil; düşünsel, mekânsal ve şiirsel bir derinlik taşır.
Şiir ile öykü arasında gidip gelen anlatımında, zaman zaman ince bir “periçik” sesi duyulur; metinlerine hem lirizm hem de hafızanın içten içe çoğalan gölgesini taşır.
Eğitimci kimliği, onun metinlerine yalnızca bilgi değil; insanı anlama, dinleme ve çoğaltma derinliği de katar.
Berlin’in soğuğu ile memleketin hafızası, fotoğrafın sessizliği ile kelimenin iç sesi, onun yazılarında sık sık yan yana gelir.
Yazı, onun için yalnızca anlatmak değil; hatırlamanın, iz sürmenin ve hayat karşısında kendi sesini kurmanın başka bir biçimidir.
Şiir ve öykü dosyaları üzerinde çalışmakta olup, metinlerini iki dilde yayımlamayı hedeflemektedir. Simurg Edebiyat Grubu içinde üretimini sürdürmektedir.
